PrOuD Of mY lOvE

上記の広告は１ヶ月以上更新のないブログに表示されています。
新しい記事を書く事で広告が消せます。

วันนี้วันดี วันเกิดคาเมะ (ได้ข่าวว่าที่ไทยยังเป็นวันที่ 22 ตอน4ทุ่มครึ่ง-*-)
เราย้ายบ้าน ย้ายไปแล้ว จะกลับมาหรือเปล่า...อันนี้ไม่รู้ หุหุ
ย้ายบล็อค เพราะอันนี้มันเน่าล่ะ
ความจริงมันก็แก้ได้อ่านะ แต่เราเห่อของใหม่ ก๊ากกกก
เอาเหอะ ย้ายไปละ บล็อคเรามันไม่มีใครเข้ามาอ่านหรอกเนอะ ความจริงอ่ะ เพราะงั้นเราไม่บอกดีกว่าว่าย้ายไปไหน...ก๊ากกกก

เอาเหอะ ถ้ามีคนเข้ามาละ ถ้าคุณรู้จักเรา เราย้ายบ้านไปละนะ

ที่นี่ๆ(ไหนว่าไม่บอกไงว่ะ-*-)
http://honeyyouth.blog86.fc2.com/
เหอะน่า...เราเป็นพวกเปิดเผย...ก๊ากกก

บายๆบล็อคเก่า แฮปปี้ๆคาเมะจัง

やがて..いつからか君といるこの場所か？

君のために何もできるかな...

でも　君は注意を向けないでしょう？

....

いつ　君が戻る？

いつまで　待つのが終わる...？





君が欠けて、あたしは何も残らないのを知ったばかり。

今君は日本にいない？　どこいる....
どこにいても　あたし　とても〜嬉しいかな....ヮ〜ハ−ハ−ハ

「君はあの人にあって行くか？」知りたい〜ねぇ...

最近はよく外国に行くね！！　誰なのかあなたも知ってる人が国にいないから〜


***

ป่วงว่ะ เราอัพอะไรอย่าใส่ใจเลย 555

　

เราว่านะ เราไปตายดีกว่านะ วันนี้ -*-
จะว่าเราหายบ้าละก็คงหายอ่านะ
แต่เราจะเป็นโรคประสาทกับจินมากกว่า...
ทำไมถึงได้ขยันมีข่าวลือแปลกๆออกมาอย่างนี้นะ?
เราพึ่งหัวเราะบ้าบอคอแตกไปหยกๆ ต้องมานั่งน้ำตาซึมอีกละ เซ็ง -*-

เบื่อว่ะ...เบื่อชีวิตอีกละ

ช่วงนี้คาเมะเงียบหายว่ะ
เราก็พึ่งรู้ ว่าคนเรามันก็แค่นี้เองล่ะเนอะ ทำอะไรก็หวังผลตอบแทน
ทำไมไม่มองคนที่เค้าใส่ใจมั้งละ มองแต่คนที่มันไม่สนใจอยู่นั่นแหละ
แล้วที่เค้าทำๆมาเนี้ย มันไม่สำคัญเลยใช่ม่ะ รำคาญ -*-

อย่าให้กูได้ไปญี่ปุ่นมั้งนะ เเม่งงงงง

เอาเหอะ จะไปโทษเค้าก็ไม่ได้ เพราะสุดท้ายแล้ว เราก็ได้แค่พึ่งน่ะแหละ

ล่ะก็วกกลับมาเรื่องจิน
ช่วงนี้เรากำลังบ้าจินว่ะ เปิดไปดูคลิปเก่าๆละมันน่ารัก
พึ่งหัวเราะไปหยกๆ เครียดอีกเเระ
อาคานิชิเอ้ยยย จะให้กุดีใจไปนานๆได้ม่ะ

เบื่อๆๆๆๆ กลับมาเร็วๆเหอะว่ะ
เดี๊ยะก็ปลง กูจะไปบวชชีซะให้รู้แล้วรู้รอด -*-

ไปอาบน้ำดีกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ตาบวมไม่มีใครเลีบวแล T^T"


*************

ท้องเสีย...
ทำไมเวลาท้องเสียต้องปวดหลังด้วยเนี้ย -*-ไม่เข้าใจ
หงุดหงิดได้อีก..

ช่วง2-3มาวันนี่เราเป็นอะไรนะ มีแต่เรื่องไม่จรรโลงใจ
มีเรื่องดี-ดีในชีวิตบ้างม่ะ?

เครียดดดดดเว้ยยยยยยยย -*-

ยัง ยัง เรายังไม่หายบ้า ยังไม่หายงี่เง่า
เรากำลังป่วงอย่างสุดซึ้ง เบื่อว่ะ -*-

เซ็ง..จำไม่ได้ละ ว่าทำไมถึงรู้สึกอย่างนี้...
นานแค่ไหนกันแล้วนะ ที่หัวเราะได้อย่างมีความสุขน่ะ
เราเปลี่ยนไปตอนไหน ....ตอนที่ไม่รู้ตัว?
เรามักคิดว่าคนอื่นเปลี่ยนไป..เราชอบคิดอย่างนั้น..
แต่ความจริงแล้วคนที่เปลี่ยนน่ะ มันเราเองไม่ใช่เหรอ...?
ทำไมเราถึงได้เป็นแบบนี้นะ เราไม่เข้าใจ
สุดท้ายเเล้ว เราคงเป็นคนที่รู้เรื่องของตัวเองน้อยที่สุดละมั้ง...

อยากมีปีก...สีอะไรดี อยากได้สีขาว...แต่เราไม่ได้บริสุทธิ์ขนาดนั้น...
สีดำ...เหรอ? เพราะเรามันเลวใช่มั้ย ถึงได้เหมาะกับสีดำ...
ใครจะรู้ บางที...ปีศาจที่มีปีกสีดำ อาจจะอยากได้ปีกสีขาวก็ได้..
คนเรา มักไม่เคยเห็นค่าของสิ่งที่มีอยู่....

เบื่อจริงๆนะนี่ ทำไมอะไรๆมันถึงได้น่าเบื่ออย่างนี้นะ
เบื่อ เบื่อ เราเป็นอะไรเนี้ยยยยยยยยยยยย-*-

เพราะมันว่างเกินไปเหรอ หรือเพราะเราเปลี่ยนไป
เพราะเรามันงี่เง่าใช่มั้ย เรามันบ้า เลว

โอ๊ยยยยยยยยยยย เซ็งจิต

เราคงเป็นโรคประสาท
ขอให้ได้บ่นอ่านะ เดี๋ยวดึกๆ เราก็จะมาเปลี่ยนเรื่องที่อัพตอนนี้ เหมือนเมื่อคืน...-*-
เราเบื่ออ่ะ เเค่เรื่องที่เราพิมพ์อยู่ตอนนี้เราก็ยังเบื่อ เซ็ง